العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )

428

بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )

انساني را بيم داده او را و كسى كه كوتاهى كند از شناخت چيزى نكوهش كند او را ، مؤمن از نفسش در رنج است ولي مردم از او در آسايش ، كسى كه خسته شود حق خدا را ادا نكرده ، بهترين عبادت شكيبائى و سكوت و انتظار فرج است . صبر سه بخش است : صبر بر مصيبت ، صبر از گناه ، صبر بر فرمانبردارى ، بردبارى وزير مؤمن ، دانش دوستش ، مدارا برادرش ، نيكى پدرش ، شكيبائى فرمانده سپاهش باشد . سه چيز از گنج‌هاى بهشت است : صدقه را پنهان كردن ، مصيبت را نهان كردن ، بيماري را آشكار نكردن ، بهر كسى خواهى نياز پيدا كن كه اسيرش مىباشى ، بىنياز شو از هر كس كه خواهى مانندش مىشوى ، احسان كن بر هر كس كه خواهى اميرش مىشوى ، بىنيازى با گناه نيست ، آسايش براى حسود نباشد دوستى براى دلتنگ نباشد ، به احنف بن قيس فرمود ، خاموش برادر راضى است و هر كس با ما نباشد بر خلاف ماست ، بخشش كرم سرشت است ، منت نهادن نابودكننده‌ى طبيعت است . واگذاردن پيمان براى دوست وسيله‌ى جدائيست ، فرو رفتن مردم در چيزى دليل هستى اوست ، بجوئيد روزى را زيرا براى جوينده‌اش ضمانت شده . چهار طايفه است كه دعايشان رد نمىشود : پيشواى عادل براى رعيت ، فرزند خوب براى پدرش ، پدر خوب براى پسرش ، ستمديده كه خداوند مىفرمايد : سوگند بعزت و بزرگيم ترا يارى كنم اگر چه پس از مدتها باشد بهترين ثروت واگذاردن خواهش است ، و بدترين نادارى لازم داشتن فروتنى است ، نيكى نگاه داشتن خرابى است ، مدارا حركت كردن از لغزش ، خنده‌كننده‌اى كه اقرار بگناه دارد ، بهتر است از گريه‌كننده‌اى كه نازش بپروردگارش دارد اگر آزمايش نبود راهها كور بود ، جمعيتى سودمندتر از خرد و دشمني زيان -